O Sindicato Labrego Galego quere amosar a súa consternación e o seu rexeitamento máis firme ante a nova posición adoptada pola Consellaría de Política Agroalimentaria, que afirma unha barbaridade como que eliminar a compravenda privada de cota láctea entre particulares prexudica a Galiza.
Precisamente, a compravenda privada de cota levámola aturando, coa complicidade da Xunta, máis dunha década cun saldo claro e demoledor: máis de 14.000 explotacións lácteas pechadas en Galiza dende 1992, e un medio rural cunha crise aguda de desertización. Detrás desta situación crítica do noso agro agáchase, precisamente, a compravenda de cota entre particulares. Esta práctica fomentou a especulación e a proliferación de mafias, aumentando desorbitadamente os prezos dos dereitos e forzando ás explotacións galegas a dúas saídas: ou pechar por non poder ampliar a súa capacidade produtiva, ou someterse a un forte endebedamento e hipotecar o seu futuro para poder mercar cota.
Por primeira vez en moitos anos, o Plan de Reestruturación do Sector Lácteo presentado polo Ministerio de Agricultura daba esperanzas a miles de explotacións galegas que se beneficiarán ao poder incrementar a un prezo razoábel a súa capacidade produtiva para acadar a viabilidade económica que lles permita continuar.
Non embargante, e facendo gala dunha política de catacumbas totalmente allea á realidade do país, Política Agroalimentaria avoga agora por manter a compravenda privada de cota sen falalo previamente co sector, e facendo gala dunha postura corporativista e politizada, que pretende obter réditos electorais para o PP a costa do futuro do sector.
Dende logo, esta posición da Consellaría supón un insulto e un desprezo aos miles de explotacións galegas que aínda poden ser viábeis se amplían a súa capacidade produtiva. A política positiva de Política Agroalimentaria para o sector, e para o desenvolvemento rural en xeral, pasa por garantirlle o futuro a estas explotacións. A política feita pública no día de hoxe pola Consellaría condena a todas estas explotacións a un peche seguro, e beneficia só a unhas poucas granxas de corte industrial e sobredimensionadas nun medio rural morto e desertizado.
Dende logo, se Santiso Miramontes non dá marcha atrás neste posicionamento suicida para o noso sector lácteo e o noso agro, atopará no Sindicato Labrego Galego unha firme e contundente oposición.
Deja un comentario